“Θέλω την καρκιάν της μάνας σου…”

Πρίν λίγες μέρες μου είπε ένας φίλος αυτή την διδακτική ιστορία, και σκέφτηκα ότι καλό θα ήταν να την μοιραστώ μαζί σας….

Κάποτε υπήρχε ένας νεαρός ο οποίος ήταν πολύ ερωτευμένος με την κοπέλα του.

Ήτανε μάλιστα τόσο ερωτευμένος, που για αυτή την κοπέλα έδινε και την ίδια του την ζωή, Ποτέ δεν της χαλούσε χατίρι.
Ότι του ζητούσε…
κάθε επιθυμία της, έκανε τα αδύνατα δυνατά για να τις την εκπληρώσει.
Ήθελε πάντοτε να είναι ευτυχισμένη.

Μία μέρα λοιπόν την ρώτησε “Τι θέλεις να σου φέρω;”
και αυτή του απάντησε – “Θέλω την καρκιά της μάνας σου…”

Έτσι ο νεαρός πήγε στο σπίτι του, τράβηξε την καρδιά της μάνας του, και κρατώντας την στα δυό του χέρια..
τράβηξε για να την πάρει της αγαπημένης του… Φεύγωντας ο νεαρός, δεν πρόλαβε να κάνει πολλά βήματα και τότε…..

Σκόνταψε και έπεσε στο πάτωμα…

και τότε μια φωνή του λέει “ΧΤΥΠΗΣΕΣ ΓΙΕ ΜΟΥ, ΠOΝΕΙΣ ΓΙΕ ΜΟΥ;”


Αυτό αγαπητοί μου φίλοι είναι ένα ισχυρό μήνυμα για την αγάπη που τρέφει μια μάνα για τα σπλάχνα της.

Να ξέρετε ότι κανείς δεν θα σας αγαπήσει περισσότερο απο την μάνα σας!!

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκα ότι αυτή η ιστορία που μου διηγήθηκαν..είναι σε αρκετές παραλλαγές, ποιήματα και τραγούδια. Δέστε μερικά:

Της μάνας η καρδιά – Παντελής θαλασσινός
Στίχοι: Alice Tori. Mουσική: Γιάννης Νικολάου,
Η Αρχοντούλα Σαββιδάκη, στο ρόλο της κυράς
Η Μαριώ, στο ρόλο της μάνας.

Ένα παλικάρι ήτανε μια φορά,
που αγάπαγε με πάθος μια όμορφη κυρά. 

Μια μέρα, όπως έπαιρνε τα λάγνα της φιλιά,
«ζήτα μου ο,τιδήποτε» τής λέει τρυφερά.

«Αν μ’ αγαπάς» τού είπε, με νάζι και καημό,
«την καρδιά της μάνας σου εγώ επιθυμώ»

Έτσι λοιπόν ξεκίνησε, να πάει στο πατρικό του,
ποτέ του αυτός δεν πάτησε τον όρκο το δικό του.

«Δώσε μου μάνα την καρδιά, στα πόδια της ν’ αφήσω»
«Αν είναι γιε μου για καλό, εγώ στηνε χαρίζω»

Κι έτσι της πήρε την καρδιά και χάθηκε στο δρόμο,
μα σε μια πέτρα σκόνταψε και δάκρυσε απ’ τον πόνο.

γυμνή η καρδιά τού μίλησε, προτού να ξεψυχήσει.
«Χτύπησες μήπως γιόκα μου, ψηλό μου κυπαρίσσι;»

Με ματωμένα χέρια φτάνει στο σπιτικό της,
«να η καρδιά που γύρευες» και την αφήνει εμπρός της.

Μα αυτή καν δεν τον κοίταξε κι άρχισε να γελάει,
«μήπως θα ‘ταν καλύτερο να μού τη φέρεις Μάη…»





Η καρδιά της μάνας

Ένα παιδί, μοναχοπαίδι αγόρι,
αγάπησε μιας μάγισσας την κόρη.
-Δεν αγαπώ εγώ, του λέει, παιδία,
μ’ αν θέλεις να σου δώσω το φιλί μου,
της μανας σου να φέρης την καρδιά
να ρίξω να την φάη το σκυλί μου 

Τρέχει ο νειός, την μάνα του σκοτώνει
και την καρδιά τραβά και ξεριζώνει
και τρέχει να την πάη μα σκοντάφτει
και πέφτει ο νειός κατάχαμα με δαύτη.

Κυλάει ο γυιός και η καρδιά κυλάει
και την ακούει να κλαίη και να μιλάη.
Μιλάει η μάνα στο παιδί και λέει:

-Εχτύπησες, αγόρι μου;…και κλαίει!
 

Αγγελος Βλάχος

 

Advertisements

Με μαντινάδα η αλήθεια για το Internet

ΤΕΛΙΚΑ ΧΑΣΑΜΕ ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΜΑΣ;

Θαρρώ ότι ξεχάσανε οι άνθρωποι να μιλούνε
αφού μπορούν στο ιντερνέτ να επικοινωνούνε.
Στο φέις μπουκ ανέβασαν πολλές φωτογραφίες
μικροί, μεγάλοι, κοπελιές και σιτεμένες θείες.
Εμπρός στον υπολογιστή τηνε περνούν την ώρα
αντί να κλείνουν ραντεβού Πλάτανο και Περβόλια.
Ως και στα όρη οι βοσκοί λάπτοπ γυρεύουν ούλοι
με τη μυζήθρα και τσ΄ελιές το ΄χουνε στο σακούλι!!!