Μια φωτογραφία οργής και πόνου..!!!

Advertisements

Drawing Inspiration

Ένας άστεγος μεθύστακας αρχίζει να βρίσκει μυστηριώδη σκίτσα στο παγκάκι που κάθετε κάθε μέρα. Ταυτόχρονα, γνωρίζει ένα μικρό αγόρι το οποίο τον βοηθά να απαλλαγεί από τον αυτοκαταστροφικό τρόπο ζωής του και να εμφανίσει ένα μέρος από τον παλιό καλό του εαυτό.

Χρειάζεται πίστη για να βρεί κανείς ότι δεν βρίσκει!

Στίχοι: Μάριος Τσικνής
Μουσική: Μάριος Τσικνής
Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Μάξιμος

Ενιωθα μόνος συνεχώς με προσπερνούσε ο χρόνος
μια ζωή που δεν υπάρχει στο χάρτη
μια ζωή που σου γυρνάει την πλάτη
κι έτσι σαν χαμένος πέρασα βράδια
αφηνόμουνα σε ψεύτικα χάδια
τον Θεό συνέχεια παρακαλούσα
κάποια σαν εσένα εγώ του ζητούσα

Και να λοιπόν που΄μαστε μαζί
παράδεισος κάθε μας φιλί
από μέσα μου λέω τί ώραία
μ΄αγαπάει ο Θεός τελευταία
Και να λοιπόν που ΄μαστε αγκαλιά
κι αισθάνομαι ότι ζω ξανά
δεν μπορεί να΄ναι όλα τυχαία
μ΄αγαπάει ο Θεός τελευταία

Πέρασα νύχτες ξαπλωμένος να κοιτώ τους πλανήτες
απ΄τους έρωτες πολύ πληγωνόμουν
και το θαύμα της ζωής το φοβόμουν
Τώρα ξέρω πως χρειάζεται πίστη
για να βρεί καθένας ότι δεν βρίσκει
παραδέχτηκα πως έχω ανάγκη
όπως όλοι και εγώ την αγάπη

Και να λοιπόν που΄μαστε μαζί
παράδεισος κάθε μας φιλί
από μέσα μου λέω τί ώραία
μ΄αγαπάει ο Θεός τελευταία
Και να λοιπόν που ΄μαστε αγκαλιά
κι αισθάνομαι ότι ζω ξανά
δεν μπορεί να΄ναι όλα τυχαία
μ΄αγαπάει ο Θεός τελευταία

Πολλές φορές μόνο όταν διαβάζεις τους στίχους ενός τραγουδιού, αντιλαμβάνεσαι το νόημα και την αξία του!!

Gone with the Oscars!

Στις 29 Φεβρουαρίου 1940 η ταινία του Βίκτορ Φλέμινγκ “Όσα παίρνει ο άνεμος” (Gone with the wind) κερδίζει 10 Όσκαρ!.

Η Hattie Mcdaniel που ερμηνεύει την υπηρέτρια της πρωταγωνίστριας, της Σκάρλετ, γίνεται η πρώτη μαύρη ηθοποιός που κερδίζει το πολυπόθητο αγαλματίδιο.

Επίσης μια από τις πρωταγωνίστριες της ταινίας, η Βίβιαν Λι που υποδύθηκε την Scarlett, είναι ένα από τα διασημότερα ονόματα που πούλησαν το Όσκαρ τους. Η ηθοποιός βραβεύτηκε  με το Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου. Το βραβείο δημοπρατήθηκε για 563 χιλιάδες δολάρια από τους Sotheby’s της Νέας Υόρκης το 1993. Οι νικητές από το 1950 υποχρεώνονται να συμφωνήσουν πως δεν θα πουλήσουν το, μεγάλης τελικά αξίας, αγαλματάκι τους!