Πόσο συνηθισμένη είναι η ημερομηνία γενεθλίων σας

Γενέθλια (1)

Η εφημερίδα New York Times έδωσε στη δημοσιότητα έναν πίνακα που παρουσιάζει πόσο συνηθισμένη είναι η ημερομηνία γενεθλίων για κάθε μέρα του χρόνου, με βάση τα στοιχεία που συνέλεξε από τις γεννήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε κάθε ημερομηνία την περίοδο 1973-1999.

Από τα στοιχεία προκύπτει ότι η πιο συνηθισμένη ημερομηνία γενεθλίων είναι η 16η Σεπτεμβρίου ενώ η 29η Φεβρουαρίου αποτελεί φυσικά την πιο σπάνια. Δείτε τον πίνακα και ανακαλύψτε το πόσο συνηθισμένα είναι τα δικά σας γενέθλια.

Γενέθλια (2)

Όσο πιο σκούρο είναι το χρώμα, τόσο πιο συνηθισμένη είναι η συγκεκριμένη ημερομηνία γενεθλίων.

 

10 πράγματα που δεν ξέρετε για τα κουνούπια

Κουνούπι

Τα μισούμε θανάσιμα –και έχουμε κάθε δίκιο. Δεν φτάνει που μας ρουφούν ανελέητα το αίμα κάθε καλοκαίρι, προκαλώντας μας τρομερή φαγούρα (ακόμα και αναφυλαξία), αλλά μεταφέρουν και έναν σωρό ιούς, οι οποίοι μπορούν να αποβούν ακόμα και θανατηφόροι. Το χειρότερο; Όσο κι αν προστατευτούμε, με ειδικές αλοιφές, αντικουνουπικά φιδάκια και σήτες σε πόρτες και παράθυρα, αυτά πάντα θα βρίσκουν έναν τρόπο να παίρνουν το αίμα τους -πιο σωστά, το αίμα ΜΑΣ- πίσω.

Για να πολεμήσεις, όμως, τον εχθρό αποτελεσματικότερα, πρέπει πρώτα να τον γνωρίσεις, λέει ο σοφός λαός, και αυτό ακριβώς επιδιώκουμε με τα παρακάτω στοιχεία που αποκαλύπτουν άγνωστες πτυχές από την ζωή και το έργο των μισητών σε όλους κουνουπιών!

1. Υπάρχουν περίπου 3.500 είδη κουνουπιών ανά τον κόσμο, όμως όλα ανήκουν στην οικογένεια Culicidae. Από αυτά μόνο τα 80 δαγκώνουν τους ανθρώπους.

2. Είναι τα θηλυκά κουνούπια που χρειάζονται το αίμα προκειμένου να μπορέσουν να κάνουν αυγά –τα αρσενικά κουνούπια μπορούν κάλλιστα να τραφούν με νέκταρ ή γύρη που βρίσκουν στη φύση. Και παρ’όλο που το μέσο κουνούπι ζυγίζει περίπου 2,5 mg, έχει τη δυνατότητα να καταναλώσει έως και 5 mg αίματος σε ένα μόνο γεύμα.

3. Τα κουνούπια γεννούν αυγά, τα οποία τοποθετούν στην επιφάνεια του νερού και έτσι εκκολάπτονται οι προνύμφες που τρέφονται με οργανικά κατάλοιπα. Οι προνύμφες είναι υδρόβιες και μπορούν να αναπνέουν τόσο κάτω όσο και πάνω από το νερό. Η προνύμφη, όμως, λειτουργεί σαν «οικοτροφείο» για το πραγματικό κουνούπι, το οποίο -όταν ενηλικιωθεί- βγαίνει από την ράχη της και χρησιμοποιεί το κουφάρι της σαν βάρκα, για να επιπλεύσει στο νερό, μέχρι να καταφέρει να πετάξει. Από το στάδιο του αυγού μέχρι την πρώτη «κουνουπική» πτήση μεσολαβούν μόλις 5 ημέρες.

4. Τα κουνούπια ερεθίζονται και προσελκύονται από την κίνηση, από τη σωματική θερμότητα, την υγρασία και το διοξείδιο του άνθρακα που εκπνέεται με την αναπνοή (το οποίο μπορούν να αναγνωρίσουν από απόσταση 17,5 μέτρων). Ωστόσο, το πόσο συχνά τσιμπούν ένα άτομο τα κουνούπια έχει να κάνει και με τα γονίδιά του. Κάποιοι άνθρωποι εκλύουν από το σώμα τους μυρωδιές που μπορεί να είναι ελκυστικές για τα κουνούπια, ενώ άλλων ανθρώπων οι μυρωδιές μπορεί να είναι απωθητικές.

5. Ο μόνος τρόπος να προστατευθείτε αποτελεσματικά από τα κουνούπια είναι χρησιμοποιώντας αντικουνουπικά τζελ προστασίας σε όλο το δέρμα. Η πιο δραστική χημική ουσία κατά των κουνουπιών είναι η DEET (N, N-διαιθυλο-m-τολουαμίδη), όμως αν προτιμάτε μία πιο φυσική λύση, πρόσφατα εγκρίθηκε το έλαιο από το δέντρο Corymbia citriodora, γνωστό και ως Lemon Eucalyptus. Επίσης, καθώς τα κουνούπια δεν είναι πολύ δυνατά στο πέταγμα, στην απώθησή τους βοηθούν και οι ανεμιστήρες –ειδικά οι μεγάλοι που χρησιμοποιούνται σε εξωτερικούς χώρους.

6. Τα κουνούπια είναι υπεύθυνα για περισσότερους από έναν εκατομμύριο θανάτους παγκοσμίως κάθε χρόνο. Αυτό αυτομάτως τα χρίζει τα πιο θανατηφόρα «ζώα» στον πλανήτη. Στις ασθένειες που μπορούν να μεταφέρουν περιλαμβάνονται η μαλάρια, η εγκεφαλίτιδα και ο κίτρινος πυρετός, ενώ πιο πρόσφατα προστέθηκε και ο ιός του Δυτικού Νείλου, από τον οποίον έχασαν την ζωή τους δύο άνθρωποι, φέτος το καλοκαίρι στην χώρα μας.

7. Τα κουνούπια φτερουγίζουν από 300 έως 600 φορές το δευτερόλεπτο. Το σφύριγμα που ακούμε όταν πλησιάζουν προέρχεται από τον ήχο των φτερών τους. Όταν, μάλιστα, ερωτεύονται, δύο κουνούπια συγχρονίζουν τα φτερά τους για να φτερουγίζουν με τον ίδιο ρυθμό και να πετούν δίπλα-δίπλα.

8. Ένα κουνούπι μπορεί να ζήσει, σε ιδανικές συνθήκες, 5 με 6 μήνες.

9. Όσο κι αν τα μισούμε, πρέπει να παραδεχτούμε ότι έχουν και αυτά λόγο ύπαρξης στην διατροφική αλυσίδα των ζώων. Τα κουνούπια που συγκεντρώνονται στην Αρκτική Ρωσία και στον Καναδά τρέφουν εκεί τα αποδημητικά πουλιά. Νοτιότερα στον πλανήτη, τα κουνούπια τρέφουν τα πουλιά, άλλα έντομα, τις αράχνες, τις σαλαμάνδρες, τις σαύρες, τους βατράχους και τα ψάρια. Επιπλέον, κάποια συγκεκριμένα είδη ορχιδέας χρειάζονται τα κουνούπια ως βασικό επικονιαστή.

Άλλωστε, κάποια κουνούπια τρώγονται και μεταξύ τους. Ένα συγκεκριμένο είδος τρέφεται με προνύμφες και κουνούπια σε πρώιμο στάδιο, ενώ κάποια κανιβαλίζουν ακόμα και μέλη της «οικογένειάς τους».

10. Η μέση σταγόνα βροχής είναι κατά 50 φορές πιο βαριά από το μέσο κουνούπι. Παρ’όλα αυτά τα κουνούπια καταφέρνουν να εμφανίζονται ακόμα και όταν βρέχει καταρρακτωδώς, κι αυτό συμβαίνει γιατί πετούν τόσο αργά που μπορούν εύκολα να γλιτώνουν την σύγκρουση.

Πηγή: in2life.gr, από την Έλενα Μπούλια

Μία ασπιρίνη την ημέρα… τον καρκίνο κάνει πέρα!

Ασπιρίνη

«Σωτήρια» αποδεικνύεται η ασπιρίνη, όταν η κατανάλωσή της γίνεται σε καθημερινή βάση, καθώς έπειτα από μία νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα φαίνεται πως επιβραδύνει την εξάπλωση του καρκίνου.

Ο κίνδυνος θανάτου από καρκίνο είναι μικρότερος κατά 16% κατά μέσο όρο για όσους παίρνουν κάθε μέρα μία ασπιρίνη, όταν είναι ακόμα υγιείς.

Αυτό ήταν το βασικό συμπέρασμα μίας νέας αμερικανικής επιστημονικής έρευνας, η οποία έρχεται μεν να επιβεβαιώσει προηγούμενες μελέτες, που είχαν κάνει ανάλογες διαπιστώσεις, όμως εκτιμά ότι η ωφέλεια της ασπιρίνης είναι τελικά μικρότερη από αυτήν (έως 37%) που είχαν βρει οι παλαιότερες έρευνες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επιδημιολόγο Έρικ Τζέικομπς της Αμερικανικής Εταιρίας Καρκίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου των ΗΠΑ, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ και τη βρετανική «Γκάρντιαν», παρακολούθησαν την εξέλιξη της υγείας άνω των 100.000 ανδρών και γυναικών, χωρίς προηγούμενο ιστορικό καρκίνου, που έπαιρναν καθημερινά μία χαμηλή δόση ασπιρίνης (75 μιλιγκράμ) για χρονικό διάστημα έως 11 ετών.

Οι θάνατοι από ορισμένες μορφές καρκίνου (εντέρου, στομάχου, οισοφάγου κ.α.) ήσαν σημαντικά μειωμένοι σε ποσοστό έως 40%, ενώ σε άλλους καρκίνους οι θάνατοι εμφάνιζαν μικρότερη μείωση, της τάξης του 12% κατά μέσο όρο. Συνολικά, η μέση μείωση των θανάτων ήταν περίπου 16% τόσο για όσους έπαιρναν την ασπιρίνη για πάνω από πέντε χρόνια, όσο και για εκείνους που το έκαναν για λιγότερα χρόνια.

Στον καρκίνο των πνευμόνων πάντως η ασπιρίνη δεν φαίνεται να έχει κάποια προστατευτική δράση, πιθανότατα επειδή η νικοτίνη του τσιγάρου ακυρώνει τα οφέλη της στους καπνιστές. Από την άλλη, η προστατευτική δράση της ασπιρίνης εμφανίζεται αρκετά μεγαλύτερη στους άνδρες (υπερδιπλάσια μείωση των θανάτων από καρκίνο) σε σχέση με τις γυναίκες.

Τον Μάρτιο, μία άλλη έρευνα, με επικεφαλής τον Πίτερ Ρόθγουελ του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, είχε αναφέρει ότι ο κίνδυνος θανάτου από καρκίνο είναι μικρότερος κατά 37% κατά μέσο όρο για όσους παίρνουν καθημερινά ασπιρίνη για διάστημα μεγαλύτερο των πέντε ετών και περίπου 25% για όσους παίρνουν την ασπιρίνη για τρία χρόνια.

Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει μεν την επωφελή δράση της ασπιρίνης, όμως, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η καθημερινή λήψη σχετίζεται με μία σχετικά μικρότερη μείωση του κινδύνου, αν και επισημαίνει ότι ακόμα και μία μικρή προστατευτική δράση έχει νόημα.

Οι επιστήμονες δεν είναι ακόμα βέβαιοι μέσω ποιού μηχανισμού η ασπιρίνη δρα προστατευτικά, αλλά υποθέτουν ότι βοηθά στην καταστολή των φλεγμονών στον οργανισμό ή επιβραδύνει τις προκαρκινικές μεταλλάξεις στα κύτταρα. Αν και συνεχώς νέες έρευνες δείχνουν ότι ακόμα και σε χαμηλή δοσολογία η ασπιρίνη μειώνει τον κίνδυνο του καρκίνου, τόσο στους υγιείς, όσο και στους ασθενείς, οι γιατροί προς το παρόν διστάζουν να εισηγηθούν την ευρεία χρήση της ως προληπτικού αντικαρκινικού φαρμάκου. Μία αιτία είναι οι πιθανές στομαχικές παρενέργειές της (εσωτερική αιμορραγία) λόγω της τακτικής λήψης, οι οποίες είναι πιθανό να αποβούν θανατηφόρες σε σπάνιες περιπτώσεις, ιδίως σε άτομα άνω των 70 ετών.

Όπως είπε ο Έρικ Τζέικομπς, «είναι ακόμα πρόωρο να συστήσουμε στους ανθρώπους να αρχίσουν να παίρνουν ασπιρίνη ειδικά κατά του καρκίνου. Ακόμα και μία χαμηλή δόση ασπιρίνης μπορεί να αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο για γαστρεντερική αιμορραγία. Οι αποφάσεις για τη χρήση της ασπιρίνης πρέπει να γίνονται ζυγιάζοντας τους κινδύνους σε σχέση με τα οφέλη, στο πλαίσιο του ιατρικού ιστορικού κάθε ξεχωριστού ατόμου. Οποιαδήποτε απόφαση για την καθημερινή λήψη ασπιρίνης πρέπει να λαμβάνεται μόνο μετά τη συμβουλή ενός γιατρού».

Πηγή: protothema.gr