Οι λόγοι που αλλάζει το σώμα καθώς τα χρόνια περνούν…

Έχετε παρατηρήσει ότι όσο περνούν τα χρόνια το σώμα σας αρχίζει και αλλάζει; Αυτό που βλέπετε στον καθρέφτη δεν είναι αυτό που είχατε συνηθίσει μερικά χρόνια πριν και είναι λογικό, αφού συμβαίνουν πολλές αλλαγές στον οργανισμό σας.

Παχυσαρκία/ υπερφαγία
«Πολλοί είναι οι παράγοντες που επιδρούν στην αλλαγή του σώματος και ένας από αυτούς είναι η υπερφαγία», όπως αναφέρει η γιατρός Donnica Moore. Μετά τα 40, ειδικά, οι άνθρωποι έχουν την τάση να τρώνε περισσότερο και αυτό οφείλεται στο άγχος και στο φαγητό που συνδέεται με αυτό, στα επαγγελματικά γεύματα που αυξάνονται και στην αύξηση της κατανάλωσης του αλκοόλ. Αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι να ξεκινήσετε με μερικές μικρές αλλαγές στη διατροφή σας. Φροντίστε να τρώτε μπόλικα φρούτα και λαχανικά και να μειώσετε τη ζάχαρη. Μπορείτε, επίσης, να μειώσετε και την κατανάλωση του αλκοόλ.

Ορμόνες
Τόσο στους άντρες, όσο και τις γυναίκες το πέρασμα του χρόνου ισοδυναμεί με τη μείωση των ορμονών, κάτι που δημιουργεί χάος στον οργανισμό. Σε όλη τη ζωή των αντρών το λίπος συγκεντρώνεται στην περιοχή της κοιλιάς, ενώ για τις γυναίκες στους γοφούς και τα πόδια. Με την πάροδο του χρόνου και καθώς οι ορμόνες αρχίζουν να μειώνονται οι γυναίκες αρχίζουν να συγκεντρώνουν λίπος γύρω από την κοιλιά. Όσο για τους άντρες, η μείωση της τεστοστερόνης διευκολύνει το λίπος να επεκταθεί σε όλη την κοιλιά, κάτι που μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση διαβήτη ή τις καρδιοπάθειες.

Έλλειψη σωματικής άσκησης
Η πραγματικότητα είναι ότι όσο περνάει ο καιρός, οι υποχρεώσεις γίνονται περισσότερες και η διάθεση για σωματική άσκηση μειώνεται. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το σώμα να χάνει τη σφριγηλότητα και τη δύναμή του. Η σωματική άσκηση είναι απαραίτητη σε κάθε ηλικία. Ακόμα κι αν δεν μπορείτε να κάνετε όλα όσα κάνατε παλαιότερα, μπορείτε να κάνετε έναν περίπατο, κολύμπι ή ελαφριά αερόβια άσκηση.

Ο Νόμος της Βαρύτητας
Η βαρύτητα δεν είναι φίλος μας! Όσο μεγαλώνουμε τα σώματά μας, ξεκινούν να «πέφτουν». Θα το έχετε παρατηρήσει ήδη στο στήθος ή την κοιλιά σας. Και σε αυτή την περίπτωση η άσκηση μπορεί να σας βοηθήσει.

Απώλεια ύψους
Έχετε παρατηρήσει σίγουρα ότι η γιαγιά σας ή ο παππούς σας έχουν χάσει λίγο (ή και πολύ) από το ύψος τους. Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στην οστεοπόρωση που αναπτύσσεται στη σπονδυλική στήλη και τους ώμους. Επιπλέον, η στάση του σώματος αρχίζει να γίνεται χειρότερη (λόγω και της έλλειψης σωματικής άσκησης) και είναι δυσκολότερο για κάποιον να κρατήσει ευθεία και ψηλά την πλάτη του.

Πηγή: www.i-eidisi.com

Προσαρμογή στο σχολείο- Βοηθήστε το παιδί σας!

Συνεργαστήκε η Παιδοψυχολόγος 
Φρέσκου Αλίκη  D.E.A.
LangHouse
aliki@langhouse.gr 
Προσαρμογή στο σχολείο

Η έναρξη της σχολικής ζωής προκαλεί στρες στα παιδιά. Έρευνες μάλιστα διαπιστώνουν ότι μέχρι και το 80% των παιδιών παρουσιάζουν δυσκολίες προσαρμογής κατά τον πρώτο μήνα φοίτησης στο σχολείο.

Πως βοηθάμε το παιδί να αποδεχτεί τη νέα πραγματικότητα;

1. Πραγματοποιούμε μαζί του μερικές επισκέψεις γνωριμίας στο σχολείο προτού ξεκινήσει για να εξοικειωθεί με το χώρο και του γνωρίζουμε τη δασκάλα του.
2. Αντιμετωπίζουμε το γεγονός της έναρξης του σχολείου με ενθουσιασμό και πηγαίνουμε μαζί να διαλέξουμε τα σχολικά είδη. Διαμορφώνουμε το χώρο του γραφείου του με χαρούμενα χρώματα.
3. Συνοδεύουμε το παιδί την πρώτη ημέρα στο σχολείο, για να του δώσουμε θάρρος και να αισθάνεται άνετα. Του γνωρίζουμε και άλλα παιδάκια που ξεκινάνε μαζί με αυτό το σχολείο, ώστε να έχει τουλάχιστον μερικά γνώριμα πρόσωπα τις πρώτες μέρες στην τάξη.

4. Δείχνουμε την αντοχή μας στις αντιδράσεις των πρώτων ημερών. Ενθαρρύνουμε το παιδί να μας μιλήσει ανοικτά για τους φόβους του και σχεδιάζουμε μαζί του τους τρόπους αντιμετώπισης. Του θυμίζουμε καταστάσεις που φοβόταν παλαιότερα και έχει καταφέρει να τις ξεπεράσει.
5. Βεβαιώνουμε το παιδί με λόγια και πράξεις για την επιστροφή του στο σπίτι. Του δίνουμε ένα φιλί ή του κάνουμε μια μεγάλη αγκαλιά. Δείχνουμε χαρούμενοι που έχει μεγαλώσει και πηγαίνει πια στο σχολείο.

6. Του αγοράζουμε βιβλία που προετοιμάζουν το παιδί για την πρώτη μέρα στο σχολείο. Τα διαβάζουμε μαζί, συζητώντας για τα αισθήματα των παιδιών την πρώτη φορά που ξεκινούν κάτι τόσο καινούργιο, αλλά και συναρπαστικό. Φτιάχνουμε μια ιστορία με τον αγαπημένο του ήρωα στην ίδια κατάσταση.


7. Μιλάμε στο παιδί για τις δικές μας εμπειρίες από το σχολείο. Δεν διστάζουμε να ομολογήσουμε πως την πρώτη μέρα είχαμε κι εμείς άγχος και φόβο για το καινούργιο, συναισθήματα που είναι φυσιολογικά. Δίνουμε το παράδειγμα κάποιου άλλου παιδιού που γνωρίζει και συμπαθεί και αναφέρουμε πώς εκείνο ξεπέρασε τους φόβους του χωρίς να κάνουμε συγκρίσεις.
8. Δίνουμε στο παιδί μια ρεαλιστική εικόνα της σχολικής καθημερινότητας που θα μπει από φέτος στη ζωή του. Του εξηγούμε πώς θα είναι τα θρανία μέσα στην τάξη, του μιλάμε  για το σεβασμό απέναντι στη δασκάλα του, για το διάλειμμα και τα παιχνίδια στο σχολείο.
9. Του δίνουμε κίνητρα για να πάει σχολείο τονίζοντάς του τα θετικά στοιχεία, όπως τους καινούριους φίλους που θα γνωρίσει, τα πράγματα που θα μάθει (θα διαβάζει μόνο του τις αγαπημένες του ιστορίες), τα ομαδικά παιχνίδια, τις εκδρομές.
10. Καταπολεμάμε τους δικούς μας φόβους και το άγχος του αποχωρισμού. Αν δει εμάς ανήσυχους θα θεωρήσει το φόβο του δικαιολογημένο και δε θα κάνει καμία προσπάθεια να τον αντιμετωπίσει. Είναι σημαντικό η συμπεριφορά μας στις αντιδράσεις του παιδιού κατά τη διάρκεια της προσαρμογής του να είναι σταθερή και αποφασιστική. Δεν χρειάζεται να είμαστε υπερπροστατευτικοί γιατί αυτό ενισχύει τη συναισθηματική εξάρτηση του παιδιού από εμάς και το γεμίζει ανασφάλεια στη νέα πραγματικότητα που θα αντιμετωπίσει μόνο του.

Πηγή: babyspace.com.cy

ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ, ΧΩΡΙΣ ΑΓΧΟΣ! :)

Γιατί μερικούς τους τσιμπάνε τα κουνούπια και μερικούς όχι;

Μία επίκαιρη ερώτηση εν όψει καλοκαιριού

ΚΟΥΝΟΥΠΙ

Για πολλούς ανθρώπους, το καλοκαίρι που έρχεται, ειδικά στη χώρα μας, είναι μία ευκαιρία για μπάνιο, θάλασσα και βόλτες έξω. Για κάποιους άλλους όμως σημαίνει… πολλά τσιμπήματα κουνουπιών.

Ακόμα λοιπόν και αν είστε από τους τυχερούς που δεν τους τσιμπάνε και πολύ τα κουνούπια, σίγουρα θα έχετε παρατηρήσει ότι κάποιοι άνθρωποι υποφέρουν.

Και ενώ στο νησί μας είναι μία απλή ενόχληση σε άλλες χώρες τα πράγματα είναι διαφορετικά. Τα τσιμπήματα κουνουπιών μπορεί να σημαίνουν πολλές σοβαρές ασθένειες, όπως ελονοσία.

«Ένας στους δέκα ανθρώπους είναι ιδιαίτερα ελκυστικός για τα κουνούπια, όχι για λόγους επιβίωσης, αλλά για λόγους αναπαραγωγής», λέει ο δρ Τζέρι Φ. Μπάτλερ, ομότιμος καθηγητής στο Τμήμα Εντομολογίας & Νηματολογίας του Πανεπιστημίου της Φλώριντα.

Όπως εξηγεί, σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουμε τα κουνούπια δεν πίνουν το αίμα μας για να επιβιώσουν: τα θηλυκά κουνούπια (σ.σ. μόνο αυτά μας τσιμπούν, όχι τα αρσενικά) χρειάζονται το ανθρώπινο αίμα για να παράξουν γόνιμα αυγά. Και προφανώς, δεν είναι το αίμα όλων των ανθρώπων κατάλληλο γι’ αυτή τη δουλειά.

Αν και η επιστήμη δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει όλα τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει το ανθρώπινο αίμα για να είναι… λαχταριστό για τα θηλυκά κουνούπια, η αναζήτηση διεξάγεται με εντατικούς ρυθμούς.

«Όσοι έχουν υψηλές συγκεντρώσεις στεροειδών ή χοληστερόλης στην επιδερμίδα τους προσελκύουν περισσότερο τα κουνούπια», εξηγεί ο δρ Μπάτλερ. «Αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην πως τα κουνούπια προτιμούν όσους έχουν πρόβλημα χοληστερόλης, αλλά μάλλον ότι προτιμούν εκείνους των οποίων ο οργανισμός επεξεργάζεται πιο αποδοτικά τη χοληστερόλη των τροφίμων, τα υποπροϊόντα του μεταβολισμού της οποίας συσσωρεύονται στην επιφάνεια του δέρματος».

Τα κουνούπια στοχεύουν επίσης όσους υπερπαράγουν ορισμένα οξέα, όπως το ουρικό οξύ, προσθέτει ο εντομολόγος δρ Τζων Έντμαν, εκπρόσωπος της Εντομολογικής Εταιρείας της Αμερικής (ESA). Τα οξέα αυτά διεγείρουν την όσφρηση των κουνουπιών και τα έλκουν προς τα ανυποψίαστα θύματά τους.

Ωστόσο, η τέχνη της προσέλκυσης αρχίζει πολύ πριν από την… προσγείωση. Τα κουνούπια μπορούν να μυρίσουν το… γεύμα τους από απόσταση 50 μέτρων, κατά τον δρα Έντμαν. Και αυτό δεν είναι διόλου παρήγορο για όσους εκπνέουν πολύδιοξείδιο του άνθρακα – ένα συστατικό που μαγνητίζει τα θηλυκά κουνούπια.

Ο ρόλος του διοξειδίου του άνθρακα στην προσέλκυση των κουνουπιών μόνο αμελητέος δεν είναι. Μελέτη που δημοσιεύθηκε προ ετών στην επιθεώρηση «Αnnals of Ιnternal Μedicine» έδειξε ότι οι άντρες έχουν περισσότερες πιθανότητες να δεχτούν τις επιθέσεις των κουνουπιών, κυρίως επειδή είναι πιο μεγαλόσωμοι από τις γυναίκες, οπότε εκπνέουν περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα.

Για τον ίδιο λόγο, οι γυναίκες γίνονται πολύ πιο… δελεαστικές για τα κουνούπια όταν είναι έγκυοι. Μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Τhe Lancet» το 2000, έδειξε ότι οι έγκυοι προσελκύουν διπλάσια κουνούπια απ΄ ό,τι οι άλλες γυναίκες. Όσον αφορά τα παιδιά, πολύ πιο σύνηθες είναι να τσιμπήσουν τα κουνούπια τον ή τους ενήλικες που τα συνοδεύουν, παρά τα ίδια.

Ισχυρή προσελκυστική ουσία φαίνεται ότι είναι επίσης το γαλακτικό οξύ, το οποίο παράγεται όταν ιδρώνουμε και εξηγεί γιατί μας επιτίθενται περισσότερο τα κουνούπια όταν βρισκόμαστε έξω και κάνει ζέστη, κατά τον δρα Κλίφορντ Μπάσετ, από το Ίδρυμα Αλλεργίας και Άσθματος της Νέας Υόρκης.

Μία άλλη εξαιρετικά ελκυστική κατάσταση για τα κουνούπια είναι η κακοσμία των ποδιών. Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Βάγκενινγκεν, στην Ολλανδία, είχαν εξετάσει προ ετών δείγματα ιδρώτα από τα πέλματα 48 ανδρών, ηλικίας 20 έως 64 ετών. Όπως διαπίστωσαν, όσα δείγματα περιείχαν τα περισσότερα είδη βακτηρίων (σ.σ. η κακοσμία των ποδιών οφείλεται στη συσσώρευση βακτηρίων) ήταν και τα πιο ελκυστικά για τα κουνούπια.

Άλλες μελέτες, τέλος, έχουν δείξει ότι αρώματα, after shave, αλλά και η κατανάλωση μπύρας κάνουν άντρες και γυναίκες πιο «ελκυστικούς» στα κουνούπια, διότι επιφέρουν αλλαγές στη μυρωδιά του σώματος.

Πηγές: newsbeast.gr/tanea.gr

Συμπλήρωμα διατροφής αποσύρεται από τη κυπριακή αγορά

Συμπλήρωμα διατροφής με την εμπορική επωνυμία Roxylean Super Concetrated Thermogenic Medi-Biological Weight Loss περιέχει τη μη επιτρεπόμενη φαρμακευτική ουσία Yohimbine, σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Υγείας.

Συμπλήρωμα διατροφής αποσύρεται από τη κυπριακή αγορά

Χώρα προέλευσης του προϊόντος είναι οι ΗΠΑ και η παρτίδα φέρει τον αριθμό LOT 1312057 με γραμμικό κωδικό 851780002520. Το προϊόν έχει χρονική ένδειξη για λήξη του τον Ιανουάριο του 2017.

`Όπως αναφέρεται, οι Υγειονομικές Υπηρεσίες του Υπουργείου, στα πλαίσια διεξαγωγής των επίσημων ελέγχων στην αγορά, προέβηκαν σε δειγματοληψία του προϊόντος, το οποίο μετά από εργαστηριακές εξετάσεις στα διαπιστευμένα εργαστήρια του Γενικού Χημείου του Κράτους, έχει επιβεβαιωθεί ότι περιέχει τη μη επιτρεπόμενη φαρμακευτική ουσία Yohimbine.

Η εν λόγω φαρμακευτική ουσία, σύμφωνα με την ανακοίνωση, αναγράφεται στα συστατικά του προϊόντος, αλλά δεν επιτρέπεται να περιέχεται στα συμπληρώματα διατροφής και απαγορεύεται να χορηγείται χωρίς ιατρική συνταγή βάση του «Οι Περί Φαρμάκων Ανθρώπινης χρήσης (Έλεγχος ποιότητας, προμήθειας και τιμών) Νόμοι του 2001 έως του 2011, καθότι η λήψη της εν λόγω ουσίας, δυνατό να προκαλέσει ανεπιθύμητες παρενέργειες.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι Υγειονομικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Υγείας έχουν ήδη ενημερώσει σχετικά την εταιρεία που διακινεί το εν λόγω προϊόν στην κυπριακή αγορά, με οδηγίες για άμεση ανάκληση /απόσυρσή του από την αγορά. Επιπρόσθετα, εναντίον της εταιρείας διανομής, ετοιμάζεται φάκελος δικογραφίας και θα ληφθούν μέτρα επιβολής.

Επειδή, όμως, ενδέχεται κάποια ποσότητα της εν λόγω παρτίδας να βρίσκεται ήδη στην κατοχή καταναλωτών, αυτοί προτρέπονται όπως αποφύγουν να το καταναλώσουν και να το επιστρέψουν στους χώρους από όπου το αγόρασαν, καταλήγει η ανακοίνωση.

Πηγή: cytoday.eu

Οι όζοι, η βρογχοκήλη και ο καρκίνος του θυρεοειδούς

Οι όζοι, η βρογχοκήλη και ο καρκίνος του θυρεοειδούς

Ο θυρεοειδής αδένας βρίσκεται στο κάτω μέρος του λαιμού, μπροστά από την τραχεία, και αποτελείται από τον αριστερό και τον δεξιό λοβό.

Στο έξω μέρος του αδένα και από τις δύο πλευρές διέρχονται τα παλίνδρομα λαρυγγικά νεύρα που κινούν τις φωνητικές χορδές. Πολύ κοντά στον θυρεοειδή αδένα βρίσκονται οι, συνήθως τέσσερις, παραθυρεοειδείς αδένες. Ο θυρεοειδής αδένας έχει βάρος περίπου 20-30 γραμμάρια και, υπό φυσιολογικές συνθήκες, δεν είναι ψηλαφητός. Παράγει την τριιώδοθυρονίνη (Τ3) και την θυροξίνη (Τ4), δύο ορμόνες που ρυθμίζουν τον μεταβολισμό. Οι παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα ενίοτε επηρεάζουν την λειτουργία του προκαλώντας αυξημένη έκκριση ορμονών (υπερθυρεοειδισμό) ή μειωμένη έκκριση ορμονών (υποθυρεοειδισμό).
Θυρεοειδικός όζος
Θυρεοειδικός όζος ονομάζεται μια μάζα (μόρφωμα) του θυρεοειδούς αδένα. Μπορεί να είναι συμπαγής ή κυστικός και να βρίσκεται σε φυσιολογικής μορφoλογίας θυρεοειδή ή σε θυρεοειδή με άλλους όζους. Μεγάλοι σε μέγεθος όζοι μπορεί να είναι ψηλαφητοί, ενώ μικρότεροι, μη ψηλαφητοί όζοι είναι ορατοί στο υπερηχογράφημα θυρεοειδούς. Η διερέυνησή του θυρεοειδικού όζου πραγματοποιείται από ενδοκρινολόγους και  μπορεί να περιλαμβάνει επίπεδα Τ3 και Τ4, υπερηχογράφημα, σπινθηρογράφημα και παρακέντηση (fineneedleaspiration, FNA) με κυτταρολογική εξέταση.

Χειρουργική αντιμετώπιση ενός θυρεοειδικού όζου ενδείκνυται όταν:
•    η κυτταρολογική εξέταση δείχνει ή είναι ύποπτη για καρκινικά κύτταρα
•    είναι κυστικός και υποτροπιάζει μετά από παρακέντηση
•    παράγει ορμόνες (‘θερμός’ όζος) και δεν ανταποκρίνεται σε φαρμακευτική θεραπεία ή αυτή αντενδείκνυται ή δεν είναι ανεκτή από τον ασθενή
•    ο όζος είναι αρκετά μεγάλος ώστε να συμπιέζει την τραχεία (προκαλώντας δύσπνοια) ή τον οισοφάγο (προκαλώντας δυσκαταποσία)



Βρογχοκήλη
Βρογχοκήλη ονομάζεται η διόγκωση ολόκληρου του θυρεοειδούς αδένα. Μπορεί να είναι ομοιογενής (χωρίς όζους) ή να χαρακτηρίζεται από πολλαπλούς όζους διαφόρων μεγεθών (πολυοζώδης βρογχοκήλη). Μεγάλες βρογχοκήλες μπορεί να προκαλούν συμπτώματα πίεσης στο λαιμό (δύσπνοια, δυσκαταποσία) και, ανάλογα με την αιτιολογία της, η βρογχοκήλη μπορεί να συνοδεύεται από συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού ή υποθυρεοειδισμού. Χειρουργική αντιμετώπιση της βρογχοκήλης ενδείκνυται όταν:
•    είναι αρκετά μεγάλη ώστε να συμπιέζει την τραχεία (προκαλώντας δύσπνοια) ή τον οισοφάγο (προκαλώντας δυσκαταποσία) ή προκαλεί δυσμορφία στην περιοχή του λαιμού
•    σε ασθενείς με νόσο Graves, όταν άλλες θεραπείες αποτυγχάνουν, αντενδείκνυνται ή δεν είναι ανεκτές από τον ασθενή

Καρκίνος του θυρεοειδούς

Ο καρκίνος του θυρεοειδούς αδένα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, ευθύνεται για περίπου 1% του συνόλου των καρκίνων και συνήθως έχει καλή πρόγνωση. Προδιαθεσικοί παράγοντες περιλαμβάνουν την κληρονομικότητα και ιστορικό ακτινοβολίας στην περιοχή του τραχήλου.
•    Τα θηλώδη και θυλακιώδη νεοπλάσματα ευθύνονται για το 85% των περιπτώσεων καρκίνου του θυρεοειδούς. Συνήθως παρουσιάζονται με τη μορφή όζου που σταδιακά μεγαλώνει χωρίς να προκαλεί πόνο ή διαταραχή στη λειτουργία του αδένα. Η διάγνωσή τους γίνεται με παρακέντηση του όζου και κυτταρολογική εξέταση. Επίσης, όζοι με ύποπτα κλινικά και απεικονιστικά χαρακτηριστικά πρέπει να αντιμετωπίζονται χειρουργικά ακόμα και όταν η κυτταρολογική εξέταση δεν δείχνει καρκινικά κύτταρα. Οι καρκίνοι αυτών των τύπων μπορούν να προχωρήσουν σε μεταστάσεις σε λεμφαδένες και άλλα όργανα. Η αντιμετώπιση του θηλώδους και θuλακιώδους καρκίνου είναι πάντα χειρουργική και ενίοτε ακολουθεί μετεγχειρητική θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο.Ανάλογα με τα κλινικά χαρακτηριστικά του όγκου, η χειρουργική αφαίρεση περιλαμβάνει λοβεκτομή (αφαίρεση του ενός από τους δύο λοβούς) ή ολική θυρεοειδεκτομή. Ασθενείς με γνωστές μεταστάσεις σε λεμφαδένες του λαιμού υποβάλονται σε λεμφαδενικό καθαρισμό κατά την θυρεοειδεκτομή, αφαιρούνται δηλαδή και οι ομάδες των λεμφαδένων που περιέχουν μεταστάσεις. Η πρόγνωση των θηλώδων και θυλακιώδων καρκίνων είναι πολύ καλή, με ποσοστά επιβίωσης περίπου 90% 10 χρόνια μετά την διάγνωση.
•    Το μυελοειδές καρκίνωμα ευθύνεται για περίπου 10% των καρκίνωντου θυρεοειδούς αδένα. Παρουσιάζεται με τα ίδια συμπτώματα όπως τα θηλώδη και θυλακιώδη νεοπλάσματα και η διάγνωση γίνεται επίσης με τον ίδιο τρόπο. Σε περίπου 1/4 των ασθενών υπάρχει οικογενειακό ιστορικό μυελοειδούς καρκίνου ή συνδρόμου πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας, που μπορεί να συνοδεύεται από νεοπλάσματα των επινεφριδίων και υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων. Τα μυελοειδή καρκινώματα εκκρίνουν την ορμόνη καλσιτονίνη, τα επίπεδα της οποίας στο αίμα χρησιμεύουν στη διάγνωση και στην παρακολούθηση του ασθενή μετεγχειρητικά. Τα μυελοειδή καρκινώματα είναι πιό επιθετικά από τα θηλώδη και θυλακιώδη, έχουν συχνότερες μεταστάσεις κατά την διάγνωση και μεγαλύτερη συχνότητα μετεγχειρητικής υποτροπής. Για τους λόγους αυτούς, η 10ετής επιβίωση είναι περίπου 70-75%. Η αντιμετώπισή τους περιλαμβάνει απαραίτητα ολική θυροειδεκτομή και λεμφαδενικό καθαρισμό κατά την ίδια επέμβαση, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του όγκου.
•    Το αναπλαστικό καρκίνωμα είναι εξαιρετικά σπάνιο και παρουσιάζεται ως μάζα στο λαιμό που διογκώνεται και διηθεί τους γύρω ιστούς (τραχεία, οισοφάγος, αγγεία του τραχήλου) σε σύντομο διάστημα. Η αντιμετώπισή του μπορεί να περιλαμβάνει συνδιασμό χειρουργικής αφαίρεσης, χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας και τα ποσοστά επιβίωσης είναι πολύ χαμηλά.

Χειρουργική του θυρεοειδούς αδένα
Η χειρουργική αντιμετώπιση των παθησεων του θυρεοειδούς περιλαμβάνει δύο βασικές επεμβάσεις, την λοβεκτομή και την ολική θυρεοειδεκτομή. Σε μερικές περιπτώσεις καρκίνου του θυρεοειδούς ενδείκνυται και λεμφαδενικός καθαρισμός του τραχήλου. Η προετοιμασία για την επέμβαση περιλαμβάνει πάντα την ρύθμιση της λειτουργίας του θυρεοειδή.
•    Λοβεκτομή είναι η αφαίρεση του αριστερού ή δεξιού λοβού του θυρεοειδούς. Ενδείκνυται σε περιπτώσεις όζων που είναι ύποπτοι για καρκίνο, και σε μικρούς (

Ο θυρεοειδής αδένας βρίσκεται στο κάτω μέρος του λαιμού, μπροστά από την τραχεία, και αποτελείται από τον αριστερό και τον δεξιό λοβό.

Στο έξω μέρος του αδένα και από τις δύο πλευρές διέρχονται τα παλίνδρομα λαρυγγικά νεύρα που κινούν τις φωνητικές χορδές. Πολύ κοντά στον θυρεοειδή αδένα βρίσκονται οι, συνήθως τέσσερις, παραθυρεοειδείς αδένες. Ο θυρεοειδής αδένας έχει βάρος περίπου 20-30 γραμμάρια και, υπό φυσιολογικές συνθήκες, δεν είναι ψηλαφητός. Παράγει την τριιώδοθυρονίνη (Τ3) και την θυροξίνη (Τ4), δύο ορμόνες που ρυθμίζουν τον μεταβολισμό. Οι παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα ενίοτε επηρεάζουν την λειτουργία του προκαλώντας αυξημένη έκκριση ορμονών (υπερθυρεοειδισμό) ή μειωμένη έκκριση ορμονών (υποθυρεοειδισμό).


Οι πιθανές επιπλοκές της θυρεοειδεκτομής είναι:
•    Κάκωση παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου. Η επιπλοκή αυτή έχει συχνότητα περίπου 1% και είναι συνήθως παροδική, λόγω έλξης ή συμπίεσης του νεύρου. Γίνεται αντιληπτή από αλλαγή στην χροιά της φωνής (‘βράχνιασμα’). Η λειτουργία του επανέρχεται σταδιακά σε διάστημα 6-9 μηνών. Για την αποφυγή αυτής της επιπλοκής χρησιμοποιείται αισθητήρας αναγνώρησης του νεύρου κατά την επέμβαση.
•    Υπασβεστιαιμία. Οι παραθυρεοειδείς αδένες είναι συνήθως τέσσερις και βρίσκονται σε επαφή με τον θυρεοειδή. Τραυματισμός ή αφαίρεσή τους (όταν βρίσκονται εντός του θυρεοειδή) κατά την θυρεοειδεκτομή προκαλεί χαμηλά επίπεδα ασβεστίου στο αίμα (υπασβεστιαιμία) λόγω έλλειψης παραθυρεοειδούς ορμόνης. Ένας μόνο λειτουργικός παραθυρεοειδής αδένας είναι αρκετός για την αποφυγή αυτής της επιπλοκής. Όταν συμβαίνει, η υπασβεστιαιμία είναι παροδική και αντιμετωπίζεται με λήψη συμπληρωμάτων ασβεστίου από το στόμα.
•    Αιμάτωμα. Σημαντική μετεγχειρητική αιμορραγία είναι σπάνια αλλά δυνητικά επικίνδυνη επιπλοκή λόγω συμπίεσης της τραχείας από το αιμάτωμα. Σε ασθενείς υψηλού ρίσκου, όπως αυτοί που λαμβάνουν αντιπηκτική αγωγή, τοποθετείται προληπτικά σωλήνας παροχέτευσης, που αφαιρείται λίγες ημέρες μετά το χειρουργείο.
Νικηφόρος Μπαλλιάν, MBBS
Χειρουργός

Πηγή: onmed.gr

Τα ύπουλα σημάδια που δείχνουν ότι δεν είστε υγιείς!

Πάνω απ’ όλα η υγεία λέμε αλλά τι κάνουμε γι’ αυτό;…

Παρατηρώντας μικρές αλλαγές στο σώμα σας μπορεί να σας ωθήσει στο να δίνετε την απαιτούμενη προσοχή σε πιθανά προβλήματα, όπως υψηλή χοληστερήνη, καρδιοπάθειες κλπ.

Δείτε ποια είναι τα 9 σημάδια που πρέπει να σας παρακινήσουν να επισκεφτείτε τον γιατρό σας.

Το γκριζάρισμα στα μαλλιά πριν από τα 40

Το πρόωρο γκριζάρισμα μπορεί να έχει ιατρική αιτία. «Αν τα μισά μαλλιά σας είναι γκρίζα και δεν έχετε κλείσει ακόμα τα 40, μάλλον θα πρέπει να κάνετε εξετάσεις για διαβήτη», λέει ο Δρ Joan Liebmann- Smith, συγγραφέας του βιβλίου Body Signs.

Κοντά φρύδια

Η τριχόπτωση στα μαλλιά και στα φρύδια είναι σημάδια μιας υπολειτουργία του θυρεοειδούς. Η θεραπεία είναι διαθέσιμη και το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να επισκεφτείτε τον γιατρό σας.

Όχι και τόσο άσπρο σκληρό χιτώνα (ή αλλιώς το ασπράδι του ματιού)

Αυτό συνήθως σημαίνει ότι είστε κουρασμένοι και ξενυχτισμένοι. Σε κάθε περίπτωση προσέξτε το κάτω μέρος του ματιού σας να μην είναι κιτρινισμένο καθώς θα μπορούσε να είναι σημάδι του σύνδρομου Gilbert, όπου η χολερυθρίνη συσσωρεύεται στο αίμα, προκαλώντας ίκτερο . Το «ροζ μάτι» είναι επίσης σημάδι της επιπεφυκίτιδας.

Τσαλακωμένος λοβός αυτιών

Μια μελέτη στο περιοδικό American Journal of Medicine έδειξε ότι ο τσαλακωμένος λοβός των αυτιών μπορεί να είναι ένδειξη για καρδιακές παθήσεις. Εάν μάλιστα και οι δύο λοβοί είναι τσαλακωμένοι οι πιθανότητες είναι μέχρι και 77%.

Ερεθισμένο πρόσωπο

Τα κόκκινα μάγουλα και η μύτη (ροδόχρους ακμή) επηρεάζει συχνά τις γυναίκες ηλικίας μεταξύ 30 και 55 ετών. Το άγχος, ο ήλιος, και τα πικάντικα τρόφιμα κάνουν τα αιμοφόρα αγγεία να διαστέλλονται, με αποτέλεσμα βγαίνει αυτή η δερματική πάθηση. Η ροδόχρους ακμή μπορεί επίσης να επηρεάσει τα μάτια και μερικές φορές συγχέεται με το λύκο. Δείτε έναν γιατρό, ο οποίος μπορεί να συνταγογραφήσει αντιβιοτικά.

Σκασμένα χείλη

Οι ρωγμές στις γωνίες του στόματός μερικές φορές προκαλούνται από την έλλειψη των βιταμινών Β και ψευδαργύρου. Οι μακροχρόνιες ρωγμές, μπορεί επίσης να υποδηλώνουν μια μυκητιασική λοίμωξη. Ο γιατρός θα σας λύσει την απορία.

Πρησμένος λαιμός

Παρατηρήστε μήπως οι αδένες σας διευρύνονται μέρα με την μέρα ή μήπως υπάρχει ένα πρήξιμο στο μπροστινό μέρος του λαιμού. Αυτό μπορεί να υποδεικνύει νόσο του Graves, μια υπερδραστήρια πάθηση του θυρεοειδούς που είναι πιο συχνή στις γυναίκες ηλικίας μεταξύ 20 και 50 ετών.

Κόκκινες παλάμες

Αυτο μπορεί να είναι ένα πρώιμο σύμπτωμα της νόσου του ήπατος – κατά πάσα πιθανότητα θα αισθάνεστε άρρωστοι και θα είστε σε λήθαργο. Είναι σοφό να ζητήσετε μια ιατρική συμβουλή.

Κρύα πόδια

Μπορεί τα πόδια να είναι πολύ μακριά από την καρδιά, όταν όμως είναι κρύα μπορεί να σημαίνει ότι πάσχετε από αγγειακή νόσο. Τα ασυνήθιστα κρύα πόδια και χέρια σε σημείο που προκαλείται πόνος και μούδιασμα συνδέονται με το σύνδρομο Raynaud. Είναι διαταραχή που επηρεάζει τα αιμοφόρα αγγεία και υπολογίζεται ότι παρουσιάζεται σε 3% έως 5% του πληθυσμού. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να ελεγχθεί.

Πηγή: beautifullife.com.cy

Επιλόχεια κατάθλιψη: Συμβουλές στήριξης & αυτοβοήθειας

Πώς μπορούν οι γύρω να συμπαρασταθούν στη λεχώνα και πώς μπορεί η ίδια να βοηθήσει τον εαυτό της.

https://i0.wp.com/medicaltv.eu/wp-content/uploads/2014/03/rsz_katathlipsi123.jpg

Η επιλόχεια κατάθλιψη είναι μια ψυχική κατάσταση που απασχολεί όχι μόνο τις μητέρες που μόλις γέννησαν, αλλά και τους κοντινούς της ανθρώπους.

Όταν μια λεχώνα λοιπόν πάθει επιλόχεια κατάθλιψη, οι περισσότεροι σύζυγοι δεν ξέρουν τι μπορούν να κάνουν για να βοηθήσουν και γενικά πώς να αντιδράσουν.

Τι πρέπει να κάνει ο σύζυγος

https://i1.wp.com/www.iatros4u.gr/images/depression11234.jpg

– Να την ενθαρρύνει να μιλήσει για τα συναισθήματά της και να την ακούσει χωρίς να την κρίνει. Πρέπει να της προσφέρει συναισθηματική υποστήριξη.

– Να τη βοηθά σε θέματα του σπιτιού, αναλαμβάνοντας κάποιες δουλειές και προμηθεύοντας τα είδη παιδικής φροντίδας. Να πάρει πρωτοβουλία, πριν καν του το ζητήσει.

– Να την ενθαρρύνει να βρει χρόνο για τον εαυτό της. Για ξεκούραση και χαλάρωση, που είναι τόσο σημαντικά για εκείνη. Ο σύζυγος καλό θα ήταν να της πει να κάνει διαλείμματα και ότι θα αναλάβει εκείνος κάποια ξενύχτια για να φροντίσει το παιδί.

– Υπομονή το Α και το Ω! Ειδικά στο θέμα του σεξ αν δεν έχει σεξουαλική διάθεση λόγω της κατάθλιψης. Ο χρόνος που επανέρχεται η σεξουαλική διάθεση σε κάθε λεχώνα είναι διαφορετικός γι’ αυτό ο άντρας δεν πρέπει να την πιέζει.

– Οι καθημερινές βόλτες βοηθούν και τους δυο σας να χαλαρώσετε και να αλλάξετε περιβάλλον.

– Αν παρατηρήσει ότι η κατάθλιψη επιδεινώνεται πρέπει να την πείσετε να επισκεφθείτε ειδικό ψυχικής υγείας.

Για να ξέρετε πότε πρέπει να λάβετε μέτρα, πάνω από 15-20 μέρες επιμένουσα συμπτωματολογία κατάθλιψης, χρήζει οπωσδήποτε ψυχιατρικής αντιμετώπισης.

Συμβουλές αυτοβοήθειας

Αν έχεις κατάθλιψη μετά τον τοκετό είναι σημαντικό να φροντίσεις τον εαυτό σου, ψυχικά και σωματικά, καθώς όσο πιο πολύ το κάνεις τόσο καλύτερα νιώθεις.

Απλές αλλαγές στον τρόπο ζωής θα σε βοηθήσουν να βρεις ξανά τον παλιό καλό εαυτό σου.

– Μην αμελείς τον ύπνο. Ένας πλήρης ύπνος 8 ωρών μπορεί να σου φαίνεται πολυτέλεια, όταν έχεις ένα νεογέννητο να φροντίσεις όμως η κακή ποιότητα ύπνου κάνει την κατάθλιψη χειρότερη. Ζήτα βοήθεια από την οικογένεια για να κοιμάσαι επαρκώς.

– Ανάπαυση και ποιοτικό χρόνο για τον εαυτό σου για να χαλαρώσεις και να ξεφύγεις για λίγο από τα καθήκοντα της μαμάς. Μικρά πράγματα, όπως ένα αφρόλουτρο ή επικοινωνία με φίλους και φίλες αλλάζουν τη διάθεση.

– Τα γεύματα να είναι προτεραιότητα. Όταν έχεις κατάθλιψη, η διατροφή υπολείπεται συχνά, αλλά το τι τρως έχει επίπτωση στη διάθεση αλλά και στην ποιότητα του μητρικού γάλακτος. Υιοθέτησε λοιπόν άμεσα υγιείς διατροφικές συνήθειες.

– Βγες έξω στον ήλιο τουλάχιστον 10-15 λεπτά την ημέρα. Το φως του ήλιου ανεβάζει τη διάθεση.

– Σωματική άσκηση. Έρευνες απέδειξαν ότι η άσκηση μπορεί να είναι το ίδιο αποτελεσματική με τα φάρμακα, όταν πρόκειται για τη θεραπεία της κατάθλιψης. Δεν χρειάζεται να το παρακάνεις. 30 λεπτά περπάτημα κάθε μέρα είναι υπεραρκετή.

– Ζήτησε βοήθεια και υποστήριξη από τους κοντινούς σου ανθρώπους.

– Μείνει συνδεδεμένη με την οικογένεια και τους φίλους σου ακόμη κι αν στην πραγματικότητα το μόνο που θες είναι να είσαι μόνη. Με την απομόνωση η κατάσταση θα χειροτερέψει.

– Μην κρατάς όσα νιώθεις για τον εαυτό σου. Εκτός από την πρακτική βοήθεια που μπορούν οι φίλοι και η οικογένειά σου να προσφέρουν, μπορούν επίσης να χρησιμεύσουν ως συναισθηματική διέξοδος. Μοιράσου αυτό που βιώνεις με τουλάχιστον άλλο ένα άτομο. Δεν έχει σημασία με ποιον, αρκεί να είναι πρόθυμο να ακούσει χωρίς να διατυπώσει κριτική και αφού σε έχει διαβεβαιώσει πως είναι πρόθυμο να σε στηρίξει.

– Γίνε μέλος μιας ομάδας για νέες μητέρες. Ακόμα κι αν έχεις καλούς φίλους που σε υποστηρίζουν, μπορεί να θέλεις να βρεις άλλες γυναίκες που βρίσκονται στο στάδιο της μητρότητας. Είναι πολύ καθησυχαστικό να ακούς άλλες γυναίκες να μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες και ανασφάλειες Ρώτησε τον παιδίατρο πληροφορίες για τέτοιες ομάδες υποστήριξης για νέους γονείς.

Πότε να απευθυνθείς σε έναν ειδικό

Εάν, παρά την αυτοβοήθεια και την υποστήριξη της οικογένειάς, εξακολουθείς να βιώνεις κατάθλιψη μετά τον τοκετό, πρέπει να αναζητήσεις ψυχολογική/ψυχιατρική βοήθεια από ειδικό.

Η επιλόχεια κατάθλιψη ανταποκρίνεται στις ίδιες μορφές θεραπείας, όπως η Μείζων Κατάθλιψη. Πιο αποτελεσματική είναι και η εμπλοκή του συντρόφου σε θεραπείες ζεύγους.

Πηγή: ant1iwo.com

Κρίσεις άσθματος προκαλεί το πρόχειρο φαγητό

Τι λένε ερευνητές που ανέλυσαν την παγκόσμια συχνότητα των αλλεργιών
Κρίσεις άσθματος, έκζεμα και αλλεργική ρινοεπιπεφυκίτιδα σε παιδιά και εφήβους, μπορεί να προκαλέσει η κατανάλωση πρόχειρων φαγητών τρεις φορές την εβδομάδα λένε ερευνητές, που ανέλυσαν την παγκόσμια συχνότητα των αλλεργιών και τις διατροφικές συνήθειες.

Στοιχεία από περισσότερα από 500.000 παιδιά από 50 χώρες του κόσμου έδειξαν ότι η ανθυγιεινή διατροφή μπορεί να ευθύνεται για την αυξανόμενη συχνότητα αυτών των αλλεργικών καταστάσεων.

Όπως αναφέρουν τα Νέα, τα στοιχεία αφορούν παιδιά ηλικίας 6-7 ετών και 13-14 ετών και προέρχονται από ερωτηματολόγια διατροφής και αλλεργιών που συμπλήρωσαν οι γονείς τους και οι ίδιοι οι έφηβοι αντιστοίχως.

Τα ερωτηματολόγια αφορούσαν τις διατροφικές συνήθειες και τις αλλεργικές κρίσεις κατά το τελευταίο 12μηνο.

Όπως γράφουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Thorax», η μελέτη τους έδειξε πως η κατανάλωση φρούτων τρεις ή περισσότερες φορές την εβδομάδα ασκεί «δυνητικά προστατευτική δράση» έναντι του σοβαρού άσθματος, καθώς μειώνει τον κίνδυνο κατά 11% στους εφήβους και κατά 14% στα παιδιά.

Αντιθέτως, η κατανάλωση φαστ φουντ, τρεις ή περισσότερες φορές την εβδομάδα φάνηκε να αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρού άσθματος κατά 39% στους εφήβους και κατά 27% στα παιδιά.

Αντίστοιχες αυξήσεις παρατηρήθηκαν με τα φαστ φουντ και στην σοβαρή ρινοεπιπεφυκίτιδα (αλλεργικά συμπτώματα από τη μύτη και τα μάτια) και στο σοβαρό έκζεμα.

Τα πρόχειρα φαγητά, όπως τα χάμπουργκερ και οι τηγανητές πατάτες, συνήθως περιέχουν υψηλά επίπεδα κορεσμένων και τρανς λιπαρών οξέων, τα οποία είναι γνωστό ότι επηρεάζουν το ανοσοποιητικό, ενώ τα φρούτα είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικές ουσίες και άλλα ωφέλιμα θρεπτικά συστατικά, λένε οι ερευνητές.

«Εάν οι συσχετίσεις μεταξύ των φαστ φουντ και της συχνότητας των συμπτωμάτων του άσθματος, της ρινοεπιπεφυκίτιδας και του εκζέματος είναι αιτιολογική, τότε τα ευρήματά μας έχουν μεγάλη σημασία για τη δημόσια υγεία, εξαιτίας της αυξανόμενης κατανάλωσης των φαστ φουντ παγκοσμίως», γράφουν οι καθηγητές Ινές Άσερ από το Πανεπιστήμιο του Ώκλαντ στη Νέα Ζηλανδία και Χάιουελ Ουϊλιαμς από το πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ, στη Βετανία.

Σε γενικές γραμμές, οι πάσχοντες από τις τρεις αλλεργίες δεν χρειάζεται να ακολουθούν κάποια ειδική διατροφή.

Πηγή: boro.gr

Ώμος – Οι συχνότερες παθήσεις και η αντιμετώπισή τους

Γενικά όλες οι παθήσεις της ωμικής ζώνης μπορούν να ταξινομηθούν σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τις Τραυματικές και τις Μη Τραυματικές. Η συντριπτική πλειοψηφία των παθήσεων του ώμου είναι τραυματικής αιτιολογίας, ενώ υπάρχει και μια «γκρίζα» περιοχή παθήσεων που οφείλονται σε μικροτραυματισμό πάνω σε ένα μη φυσιολογικό (παθολογικό) υπόστρωμα.

Οι συχνότερες παθήσεις του ώμου που αντιμετωπίζουμε είναι:

  • Εξάρθρημα ώμου – Υπεξάρθρημα ώμου – Αστάθεια
  • Ρήξη Τενοντίου Πετάλου
  • Ασβεστοποιός Τενοντίτιδα
  • Βλάβες SLAP
  • Παγωμένος Ώμος (συμφυτική θυλακίτιδα)
  • Εξάρθρημα Ακρωμιοκλειδικής
  • Κατάγματα ωμικής ζώνης
  • Αρθρίτιδα Ακρωμιοκλειδικής
  • Αρθρίτιδα του Ώμου

Εξάρθρημα ώμου – Υπεξάρθρημα ώμου – Αστάθεια

Το εξάρθρημα είναι συνήθως τραυματικής αιτιολογίας και ισοδυναμεί με απομάκρυνση και παραμονή της κεφαλής του βραχιονίου εκτός της ωμογλήνης. Κλασικά διακρίνεται ανάλογα με τη θέση της εξαρθρωμένης κεφαλής σε Πρόσθιο (που είναι μακράν το συχνότερο), σε Οπίσθιο (σπάνιο) και σε Πολυκατευθυντικό (πολύ σπάνιο).

Αν υπάρξει στιγμιαία μετατόπιση της κεφαλής εκτός της φυσιολογικής θέσης απέναντι από την ωμογλήνη και επιστροφή της στο φυσιολογικό, τότε έχουμε υπεξάρθρημα. Με τον όρο αστάθεια, εννοούμε τη γενικότερη τάση ενός ώμου να εξαρθρώνεται ή υπεξαρθώνεται προς μία ή περισσότερες κατευθύνσεις.

Για να γίνει ένα εξάρθρημα ώμου συνήθως απαιτείται μεγάλη βία. Σε ορισμένους όμως ασθενείς με χαλαρές αρθρώσεις είναι δυνατό να εξαρθρωθεί ο ώμος με μικρή βία ενώ ορισμένοι ασθενείς μπορούν να εξαρθρώνουν τον ώμο τους κατά βούληση.  Η κλασική θέση πρόσθιας εξάρθρωσης του ώμου είναι η απαγωγή και η έξω στροφή του βραχιονίου.

Όταν εξαρθρώνεται η κεφαλή του βραχιονίου είναι βέβαιο ότι ορισμένα ανατομικά στοιχεία του ώμου έχουν υποστεί σημαντικές βλάβες. Συχνότερα παρατηρούμε αποκόλληση του επιχειλίου χόνδρου, ρήξη των πρόσθιων γληνοβραχιονίων συνδέσμων, ρήξη του θυλάκου και οστικές βλάβες στην κεφαλή του βραχιονίου και στην ωμογλήνη. Ο ασθενής παρουσιάζει έντονο πόνο και δεν επιτρέπει κινήσεις στον ώμο του. Εφόσον γίνει ανάταξη του εξαρθρήματος με ειδικούς χειρισμούς (ή ακόμα και γενική αναισθησία) ακολουθεί συνήθως περίοδος ακινησίας με ανάρτηση του άνω άκρου και έπονται φυσιοθεραπείες για την ομαλή επιστροφή του ασθενούς στις δραστηριότητές του.

Αυτό που έχει διεθνώς παρατηρηθεί είναι ότι όσο μικρότερη η ηλικία του πρώτου εξαρθρήματος και όσο μεγαλύτερο το επίπεδο της δραστηριότητας του ασθενούς, τόσο αυξάνει η πιθανότητα υποτροπής του εξαρθρήματος στο μέλλον. Έτσι, για έναν ασθενή 20 ετών με αθλητικές δραστηριότητες η πιθανότητα να υποστεί δεύτερο εξάρθημα ώμου ανεξάρτητα από τη συντηρητική θεραπεία που ακολούθησε στο πρώτο εξάρθρημα, πλησιάζει το 100%.

Πολλές φορές ένα εξάρθρημα δεν ακολουθεί σωστό μετατραυματικό πρόγραμμα αποκατάστασης και αυτό αυξάνει ακόμα περισσότερο την πιθανότητα υποτροπής.

Επίσης υπάρχουν πολλοί ασθενείς που έχουν υποστεί πάρα πολλά εξαρθρήματα (κάποιοι μάλιστα αναφέρουν χαρακτηριστικά ότι ο ώμος τους εξαρθρώνεται ακόμα και στον ύπνο τους) και ουσιαστικά έχουν περιορίσει πολύ τις δραστηριότητες από το φόβο ενός νέου εξαρθρήματος.

Σήμερα, με την πολύ χαμηλή νοσηρότητα της αρθροσκοπικής χειρουργικής του ώμου, όλοι οι παραπάνω ασθενείς έχουν ένδειξη για αρθροσκοπική αποκατάσταση των ανατομικών βλαβών που προήλθαν από το ή τα εξαρθρήματα του ώμου. Ακολουθώντας ένα ειδικό πρόγραμμα φυσιοθεραπείας είναι δυνατόν να επανέλθουν στο ίδιο επίπεδο καθημερινών και αθλητικών δραστηριοτήτων μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα.

Ρήξη Τενοντίου Πετάλου

Η ρήξη του τενοντίου πετάλου συνήθως είναι τραυματικής αιτιολογίας μετά από πτώση, εξάρθρημα ώμου ή απότομη άρση βάρους. Μπορεί να συμβεί σε όλες τις ηλικίες, αν και είναι συχνότερη σε μεγαλύτερες ηλικίες, όπου οι τένοντες είναι ήδη καταπονημένοι και έχουν υποστεί κάποιου βαθμού εκφύλιση.

Το κύριο σύμπτωμα του ασθενούς με ρήξη τενοντίου πετάλου είναι ο πόνος, ο οποίος συνήθως διαταράσσει το νυχτερινό ύπνο. Εκτός από πόνο ο ασθενής αισθάνεται και μυϊκή αδυναμία σε ορισμένες κινήσεις του ώμου, ανάλογα με ποιο τμήμα του τενοντίου πετάλου έχει υποστεί ρήξη.

Μια ρήξη του τενοντίου πετάλου μπορεί να είναι μερική (δηλ. να μην αφορά όλο το πάχος του τένοντα) ή πλήρης. Μπορεί να αφορά έναν, δυο, τρεις ή τέσσερις τένοντες (μαζική ρήξη) με ανάλογου βαθμού συμπτωματολογία.

Η ρήξη του τενοντίου πετάλου, εφόσον είναι μικρή, μπορεί να αντιμετωπιστεί αρχικά συντηρητικά, δηλαδή με συγκεκριμένο πρόγραμμα φυσιοθεραπείας, που έχει σαν στόχο την ενίσχυση των τενόντων που δεν έχουν υποστεί ρήξη, ώστε να μπορούν να αντιρροπούν τον ελλειμματικό τένοντα. Αυτό συνήθως επιφέρει ανακούφιση των συμπτωμάτων του ασθενούς για άλλοτε άλλο χρονικό διάστημα. Ωστόσο, η ρήξη του τενοντίου πετάλου δεν επουλώνεται από μόνη της σε ανατομική θέση καθώς ο τένοντας έχει την τάση να ρικνώνεται και να απομακρύνεται από το οστό. Επιπλέον μια χρόνια ρήξη του τενοντίου πετάλου προκαλεί εκφύλιση του μυός, οπότε και δεν είναι πλέον δυνατή η επάνοδος στην πρότερα κατάστασή του.

Η αρθροσκοπική αποκατάσταση του τενοντίου πετάλου αποτελεί σήμερα μια εξαιρετική λύση για την οριστική ανακούφιση των ασθενών, καθώς μπορεί και αποκαθιστά ανατομικά τις βλάβες, επιτρέπει τη φυσική επούλωση των τενόντων στη φυσική τους θέση και προλαμβάνει την εκφύλιση των μυών. Το τενόντιο πέταλο συρράπτεται με ράμματα και γίνεται καθήλωσή του στο βραχιόνιο οστό με ειδικές άγκυρες. Ο ασθενής μετεγχειρητικά ακολουθεί συγκεκριμένο πρόγραμμα αποκατάστασης και προοδευτικής ενδυνάμωσης, ώστε σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα να μπορεί να επανέλθει στις δραστηριότητες που είχε πριν την έναρξη των συμπτωμάτων.

Ασβεστοποιός Τενοντίτιδα

Πρόκειται για διαταραχή της αρχιτεκτονικής δομής του τενοντίου πετάλου, όπου γίνεται προοδευτική εναπόθεση αλάτων ασβεστίου. Τι ακριβώς πυροδοτεί την έναρξη αυτής της ασβεστοποίησης δεν είναι απόλυτα διευκρινισμένο, όμως πιστεύεται ότι επαναλαμβανόμενοι τραυματισμοί  ή εκφύλιση του τενοντίου πετάλου μπορεί να οδηγήσουν σε αυτή την κατάσταση.

Συνήθως ο ασθενής με ασβεστοποιό τενοντίτιδα παρουσιάζεται με έντονο, αιφνίδιο πόνο στον ώμο, που περιορίζει σημαντικά τις κινήσεις. Η κρίση αυτή συνήθως διαρκεί μερικές μέρες και συχνά υποχωρεί με συντηρητική αγωγή. Μερικές φορές όμως, μπορεί να μεταπέσει σε χρονιότητα, με διάχυτο πόνο που περιορίζει τις κινήσεις, ή να μπορεί να παρουσιάσει μια πορεία με εξάρσεις και υφέσεις. Σε αυτή την περίπτωση είναι αναγκαία η αρθροσκοπική αντιμετώπιση, με αφαίρεση των ασβεστώσεων και ακόλουθη συρραφή του τενοντίου πετάλου. Μετεγχειρητικά ακολουθείται σε γενικές γραμμές το πρόγραμμα αποκατάστασης της ρήξεως του τενοντίου πετάλου.

Βλάβες SLAP

Πρόκειται για βλάβες που αφορούν το άνω τμήμα του επιχειλίου χόνδρου, στην περιοχή κατάφυσης της μακράς κεφαλής του δικεφάλου στην ωμογλήνη. Συνήθως εμφανίζεται σε νέους αθλητές, κυρίως ρήπτες, και προκαλεί πόνο στις δραστηριότητες με το χέρι πάνω από το κεφάλι. Σε αυτές τις περιπτώσεις γίνεται καθήλωση του άνω τμήματος του επιχειλίου χόνδρου με τη βοήθεια ειδικών αγκυρών και επακολουθεί ειδικό πρόγραμμα αποκατάστασης. Με αυτή την αρθροσκοπική επέμβαση είναι δυνατό να επιστρέψει ο αθλητής χωρίς πόνο, στο επίπεδο που ήταν πριν από τον τραυματισμό του.

Παγωμένος Ώμος (συμφυτική θυλακίτιδα)

Το κύριο χαρακτηριστικό αυτής της πάθησης είναι ο πόνος και ο έντονος περιορισμός της κίνησης του ώμου. Η έναρξη των συμπτωμάτων μπορεί να είναι αιφνίδια, χωρίς προηγούμενο τραυματισμό ή άλλη αιτία (πρωτοπαθής παγωμένος ώμος) ή μπορεί να ακολουθήσει κάποιο τραυματισμό (δευτεροπαθής παγωμένος ώμος). Ανεξάρτητα από το ποια είναι η αιτία, η αρθροσκοπική λύση των συμφύσεων και κινητοποίηση του ώμου, βοηθά σημαντικά στην ταχεία αποκατάσταση του ασθενούς. Άμεσα μετεγχειρητικά απαιτείται έναρξη συγκεκριμένου προγράμματος φυσιοθεραπείας, που έχει σαν στόχο τη διατήρηση του εύρους κίνησης που επιτεύχθηκε στο χειρουργείο.

Εξάρθρημα Ακρωμιοκλειδικής

Συνήθως μετά από πτώση ή ατύχημα μπορεί να συμβεί εξάρθρημα ακρωμιοκλειδικής, με χαρακτηριστική κλινική εικόνα και προπέτεια του περιφερικού άκρου της κλείδας. Η συντηρητική αντιμετώπιση δεν μπορεί να αλλάξει την παραπάνω εικόνα. Ανάλογα με την περίπτωση μπορεί να γίνει ανοικτή ή αρθροσκοπική αποκατάσταση των συνδέσμων που συγκρατούν την κλείδα και οριστική λύση του προβλήματος. Την πρώτη μετεγχειρητική περίοδο ο ασθενής αποφεύγει την άρση βάρους και στη συνέχεια αρχίζει συστηματικές ασκήσεις ενδυνάμωσης.

Κατάγματα ωμικής ζώνης

Μια πληθώρα καταγμάτων είναι δυνατό να συμβούν γύρω από την άρθρωση του ώμου μετά από ατύχημα. Ανάλογα με το είδος του κατάγματος μπορεί να ακολουθήσει συντηρητική ή χειρουργική αντιμετώπιση, ενώ ορισμένα κατάγματα της ωμικής ζώνης μπορούν να αποκατασταθούν αρθροσκοπικά.

Αρθρίτιδα Ακρωμιοκλειδικής

Πρόκειται για μη αναστρέψιμη βλάβη της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης, η οποία συνήθως είναι εκφυλιστικής αιτιολογίας, αλλά μπορεί να συμβεί και μετά από τραυματισμό της άρθρωσης. Η αρθροσκοπική αφαίρεση του περιφερικού άκρου της κλείδας έχει θεαματική βελτίωση στον πόνο που βιώνουν οι ασθενείς, χωρίς να δημιουργεί άλλους τραυματισμούς ή προβλήματα και επαναφέρει τους ασθενείς στο επίπεδο των προηγούμενων δραστηριοτήτων τους.

Αρθρίτιδα του Ώμου

Ουσιαστικά πρόκειται για μια μη αναστρέψιμη βλάβη της άρθρωσης του ώμου, με κύριο χαρακτηριστικό την καταστροφή του αρθρικού χόνδρου. Όπως ακριβώς και η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου και του γόνατος, η αρθρίτιδα του ώμου μπορεί να εμφανιστεί χωρίς σαφή αιτία ή να επέλθει μετά από τραυματισμό ή ρήξη του τενοντίου πετάλου. Στα αρχικά στάδια της νόσου ο ασθενής μπορεί να έχει μείωση των συμπτωμάτων με αρθροσκοπική αντιμετώπιση, ενώ σε βαρύτερες καταστάσεις συνήθως χρειάζεται να αρθροπλαστική (δηλαδή αντικατάσταση μέρους ή ολόκληρης της άρθρωσης με τεχνητή).

Πηγή: flashnews.gr